BİR ÇOK ŞEYDİR
ASLINDA
Bir gözyaşının ardında,
Acının susturduğu isyanlarım yatardı.
Hangi alfabenin kaçıncı harfisin bilmeden,
Harfsiz konuşur,
Harfsiz susardık.
Her susku bıçak kesiği ağrılar çoğaltır.
İsyan dudaklarımda kanar, anlamazdım.
Sonra,
Sabah ezanları saba makamında düşer kulaklarıma.
İçimi bir huşu kaplar, ağlarım,
Ağlamayı biliyorsan,
Bir gözyaşı çok şeydir
aslında…
Bir bakışın huzurunda,
Gözlerin için tutulurum fırtınaya,
Hayallerime dokunur bakışların,
Dört elif miktarı yazıyorum satırlara,
Yaramaz bir çocuk geçiyor irislerimden,
Sıcaklığın dökülüyor kirpiklerimden,
Ayaklarım tutmuyor,
Kalbim sızlıyor.
Kutuplarda ayaz yemiş bedenim, tir tir titriyor
huzurunda.
Eğer bakmayı biliyorsan,
Bir bakış çok şey demektir aslında…
Bir özlem zamanı ezer geçer aslında,
Hasretin gözelerini içer,
Geçtiğin yollara ah,
Kırılgan ışıklar ihanet eder hislerime,
Alnımın çizgilerine kazınır sitemler.
Yollara düşen bakışlarımızda yiter düşler,
“Beklenen gün gelecekse,
Çekilen çileler kutsaldır” diye.
Özlemeyi biliyorsan,
Bir özlem çok şeydir aslında…
Birinci ayın birinde doğmuştu hikayemiz,
Birinde her ayın,
Saat biri bir geçe,
Bir vapurun güvertesinde,
Bir martının kaptığı simidin lezzetinde,
Bir dokunuş mesafesindeydi ellerin.
Hani,
Bir başka diyarda ayağına kapanırken sabahlar,
Bir şarkı düşer dudaklarımdan,
“Senede bir gün.”
Bir kuş havalanır göğsümün siperinden,
Bir diye yazılan ne varsa,
Çok şeydir aslında…
Bir sen,
Mart sancıları çeken şiirlerin arasından,
İçimi ısıtan sevdana döküyorum içimi.
Bana gülüşlerin bahar,
Bana gelişlerin bayram.
İster bir bayramda çal kapımı,
İster bir sabah vaktinde.
Zaten kapımı da bir sen çalabilecekken,
Bir senin kıymetinden içerim zehrimi.
Bir senin ellerinden,
Ölmek, kolaya kaçmaktır ama
Yaşamak çok şeydir
aslında…
Adem Efiloğlu
3 Mart 2026
Saat.05.31
