Ağlıyor Garip

Olmuştu yalnızca aşkın hamalı

Kalbini dinleyip kurdu masalı

Yitirmiş yârini Mecnun misali

Kabrinin sağında ağlıyor garip

Sevgiliye hasret geçti kaç Eylül

Unut gitsin garip demişlerdi gül

Gurbet toprağında virane gönül

Feleğin ağında ağlıyor garip

Soğuklar geliyor dalgalı liman

Göçmen kuşları göçüyor her an

Gelir mi gelmez mi yine bir Nisan

Bozarken bağında ağlıyor garip

Ne mecali kalmış ne de sevenler

Başına düşmüş ak diyor yarenler

Muhtaç oluyor bu yaşa erenler

Yaşlılık çağında ağlıyor garip

Çözdüğü ne var ki kalp kafesinde

Ömrü heba etmiş boş hevesinde

Neyi varsa uçar son nefesinde

Çıkıp Kaf dağında ağlıyor garip

Saffet Kuramaz