Sefalet Rüzgarım

Bir derde düştüm ki, sormayın dostlar,

O akşam karanlık çökerken küstü

Zaten yaralıyım, vurmayın dostlar

Sefalet rüzgârım çok erken esti

Oturmuş başbaşa sohbet ederken

Gülyüzü yüzüme bakarken küstü

Kadeh kaldırıp ta, "Şerefe!" derken

Sefalet rüzgârım çok erken esti

Birden buğulandı, doldu gözleri

O billur taneler akarken küstü

Hâlâ da içimde kaldı izleri

Sefalet rüzgârım çok erken esti

Aldı çakmağımı benim elimden

O son sigarayı yakarken küstü

"Zahmet etme" sözü düştü dilinden

Sefalet rüzgârım çok erken esti

Eski sıcaklığı yoktu teninde

Elini elimden çekerken küstü

„Başını ağrıttım“, dedi seninde

Sefalet rüzgârım çok erken esti

Üzgün olduğunu söylediğinde

O narin boynunu bükerken küstü

Birden sinirlenip payladığında

Sefalet rüzgârım çok erken esti

Sonra sakinleşti, oturdu kaldı

Çantayı koluna takarken küstü

Resmen bu sevdayı bitirdi kaldı

Sefâlet rüzgârım çok erken esti

Belli ki çok seyler değişmiş onda

Konuşup içini dökerken küstü

Ben de suçluymuşum, bu acı sonda

Sefâlet rüzgârım çok erken esti

Toparlandı kalktı, alelacele

Seher vakti, şafak sökerken küstü

Davetiye verdi, ama ecele

Sefâlet rüzgârım çok erken esti

Öyle şaşkın şaşkın baktım ardından

Dostlar, evrenimi yıkarken küstü

Ben de bu ağıtı yaktım ardından

Sefâlet rüzgârım çok erken esti

Şimdiki halimi biliyorsunuz

Saçıma akları ekerken küstü

Onu unutmamı diliyorsunuz

Sefâlet rüzgârım çok erken esti

Onur Kaya