Yetim

Ona buna kızarak tırnakladım kendimi

İçli kötü sözlerden kanadı el yüz etim

Karşılıksız kalmasın deyip yıktım bendimi

Düşkün ilan ederek kestiler hep biletim.

Maksatlı bir şekilde yere çuval serene

Irmaktan sürahiden bir kâse su verene

Yedi yirmi dört saat alıştım hep yerene

Çalışıp ne yaptımsa ödenmedi diyetim.

Bir tas çorba sunarak bin cefa çektirdiler

Üzerimde her zaman koca taş sektirdiler

Kimdir diye baktıysam kafamı kektirdiler

Anlatılmaz be gardaş adı üstünde yetim.

Gülmek çok uzaklarda birazcık bana lükstü

Sorusun cevaplamak istediğim hep küstü

Bırakıp da kaçtılar kaldım böyle yüzüstü

Ağlayıp titreyerek solgundu benzim betim.

Hakkım helal eyledim bana tokat vurana

Arkamdan iş çevirip kurgu oyun kurana

Bedenim sızlatarak aklım fikrim yorana

Dürüst insan olmaktı benim güçlü niyetim.

14.03.2020

Ahmet Çelik