Şiir Ve Çocuk1

Yaşar çocuklar, büyür, serpilip gelişir
Tatillerini geçirirler mevsimine göre
Bakarsınız beğenilmez deniz kıyıları
Biz kolibasil nedir bilmezken
Onlar çocuklarıyla mutludur tatillerde

Biz konuşup dururuz tatilleri çoluk-çocukla
Ya köy olur ya tanıdık kasabadan bir yer
Ya ekmek bulmayan çocuklar
Kolu kırık kanadı farksız
Yumuşak döşek nedir bilmemiş çocuklar
Saçı okşanmamış çocuklar
Bir öğüne hasret gözlerde yanakları ıslananlar
Kaç çocuk gördüm, yüreğimi kanatan
Kaç cehennem yaşadım kaç kez öldüm
Bilmem nasıl anlatsam
Söylesem mi savaş gören çocukları
Nerede kimbilir ne zaman hangi saat
Ey insan kardeşlerim ölmesin savaşta çocuklar
Kıymayın çocuklara ne olur ne olursunuz
Tarihe düşülmüş kayıtlar vardır
Şiire düşmüş imgeler vardır
"Ben şairsem çocuklar yaşamalı "derim
Ne olursunuz Ey İnsan Kardeşlerim
Ölmesin savaşta çocuklar
Acıyı tattıran acıyı yaşamadıkça ölmesin
Nerde savaş varsa ve nerede ölüyorsa çocuklar
Beddua kötüdür söyletmeyin
"Rabbim, bırakma haklarını çocukların
Onların daha yaşayacak yılları vardı
Onların gülecek anları vardı
Onların ismi düşmez kütüklerden
Çünkü yaşarken ölmüş sayılanlardı"