Düşünür Dururum

Ölüm nihayetse neden rüyaya

Boynumu büker de taviz veririm

Yaşayanı mutlu edermiş güya

Boynumu büker de taviz veririm

Tek gerçek ölümdür rüyaysa asam

Nedendir öyleyse dokunmak tasam

Boynumu büker de taviz veririm

Sen ölmüyor musun desene paşam

Ölüm hatırlatır yokluk var diye

Rüyaysa oyalar durur kâr diye

Boynumu büker de taviz veririm

Arar da dururum sanki yar diye

Her ölüm gurbetten sılaya bir yol

Rüya ise uçsuz bucaksız bir çöl

Boynumu büker de taviz veririm

Kurur dudaklarım yok mudur bir göl

Her ölüm rüyanın olur eceli

Ne muradı varsa alır bedeli

Boynumu bükerde taviz veririm

Çürük meyvasıyla dolar temeli

Saffet Kuramaz