Ben Varamadım Sen Gelmedin

Salladın bu dünyayı

Enkazdan çıktığım günden beri

Koltuk değneklerimin ucunu demirledim

Ben varamadım

Kuşların kanatlarında maraton koştum rüzgara karşı

Sallandı bu dünya

Her seferinde düştüm avuçladığım tüylere tutunup

Ben varamadım

Yokluğunu çıngıraklı yılana anlattım

Ayrılığı sokmak için dişinin dibine sızdırdı zehri

Kaçtı zalim bir türkünün ezgilerine binip

Kara kedi ile haber saldım

Sallandı bu dünya

Kedi ağaca çıktı ağacı balta kesti…

Dağ yanıp bitip kül oldu

Haberi almayınca

Sen gelmedin

Umudum batan geminin makina dairesinde kilitli

Saçların deniz fenerinde dalgalanıyor

Uçurtmanın kuyruğunda asılı kaldı başka bir umut

Dünya sallandı

İp koptu

Uçup gitti dilimlenmiş renkli naylon poşetlerle

Sen gelmedin

Kağıtsız kalemsiz edebiyat evinin ahşap duvarlarına

Mısra mısra hasretini ateşle yazıyorum

Tutuşuyor şiirler

Bacalardan gel diye kıvranıyor dumanlar

Belli ki ne duman dilini nede edebiyat evinin yolunu bilirsin

Havada resmini çiziyorum bulut bulut

Gidip sizin oralara gel diye çiseliyor

Yağmurun kokusunu almıyorsun

Ben varamadım

Sende gelmedin

Bizi kavuşturmadı bu dünya

Ne zaman yaklaşsak

Sendeledi bu dünya

Deprem oldu

Her gün içiyor

Sarhoş bu dünya