Üzülme Değmez Hiçbir Kimseye

Üzülme değmez hiçbir kimseye

Döktüğün ne bir damla yaş

Yüreğini yırttığın ne bir feryat

Değseydi zaten üzülmezdik de

Bulutlar dolmuşsa düşecektir o yağmur

İster şemsiye al yanına ister alma

Gözler dolmuşsa ıslanacaktır o kirpikler

İster mendil al yanına ister alma

Üzülme değmez hiçbir şeye

Ezilen çiçek yeninde filizlenir

Yıkılan duvar inşa edilir

Yırtılan kalp dikilir

Ne gördük ki bu yaşımıza kadar

Sor Allah a

Ne göreceğiz bundan sonra

Bir daha

Saatlere bakmıyorum inadına

Yaşım kaç olmuş umurumda bile değil

Üst başım eskimiş, saçım sakalım uzamış

Kalbim pörsümüş bana ne

Sevmeyi bilmem

Hiç sevilmedim çünkü

Ağlamayı iyi bilirim

Hiç gülmedim çünkü

Gece saat 12 yi vurduğunda

Kıyamet kopsa da yazacaktık birbirimize

Bir noktacık da olsa seslenecektik

Sırf bu yüzden parçaladım saatleri,

Noktaları sildim şiirlerimde

Çöldeki çiçeğe bile yılda bir kez de olsa

Birkaç damla yaş isabet eder

Bize hiç mi mutluluk denk gelmez

365 gün 6 saatin bir anında bile

Üzülme kalbim, değmez kimseye

Düştüğün aşk namına o vesveseye

Döndün abat iken harabeye

Merhem diye şifa sunan olmaz