Vakit Yaklaşıyordu

VAKİT YAKLAŞIYORDU

Aşkı ararken aşkla, aşka varalım dedik;

Beden dağınık, gönül haddini aşıyordu.

Aşka giden yol uzun, dağlar karlı ve de dik;

Dizlerim yoruldukça kalbe sataşıyordu;

Ömür hızlı akıyor, vakit yaklaşıyordu!

Kendim olduğum yerde, gönlüm uzaklardaydı;

Ruhum akşam efkarlı, gündüz yasaklardaydı;

Netameli yoldaydım, aklım tuzaklardaydı;

Kalbi yaşanan yıllar, çekilen hasret yordu

Ömür hızlı akıyor, vakit yaklaşıyordu!

Sis bastı ortalığı adresini yitirdim;

Zamanla gülüşünü ve sesini yitirdim;

Ben seni yitirdikçe nefesimi yitirdim;

En sisli düşlerimde gözlerin ışıyordu,

Ömür hızlı akıyor, vakit yaklaşıyordu!

Sevgili, duy sesimi; kalptir sana seslenen!

İsterim sen olasın omuzuma yaslanan!

Yüreğin ortasında, tükenişle beslenen

Umutlar beni sana, hep sana taşıyordu;

Ömür hızlı akıyor, vakit yaklaşıyordu!

Son turun zili çaldı zaman zembereğinde;

Biliyorum vakit dar ömrün son çeyreğinde;

Coşari hala var mı yorulmuş yüreğinde?

Tan yeri ağardıkça gerçekler ışıyordu;

Ömür hızlı akıyor, vakit yaklaşıyordu!

05.05.2020/Samsun

İbrahim COŞAR