Ölüyoruz

Sadece üzücü bu veda

Biliyorsun ki

Gidişin eksiltmez beni

Ben ezilden beridir yalnızım.

Abartmıyorum

Bilmiyorsun

Ne zamandır kapımı esrik pazartesiler çalıyor

Güzel bir kadın intihar ediyor

Göz kapaklarımın arkasında

Biliyor ya da bilmiyorsun

Yapayalnızım

En az Tep Kralları kadar

Sokağa çıksam parkasından

Bıçak çıkartıyor adamlar

Yarınlarımı bıçaklıyorlar.

Neye elimi atsam resmen bir hüsran

Sahil kenarı devasa bir kırgınlık

İçim buruk

Mevsim kış

Yazın yüzdüğüm deniz

Karşı komşum gibi şimdi

Mecburen mesafeli aramız

Biliyorsun da işine gelmiyor

Her şeyin nedeni var işte

Mazimiz bir zamanlar

Eşsiz bir hazineydi seninle

Şimdi ise kapanmayan yaramız.

Kanımız çekiliyor parmaklarımızdan

Belki fark etmiyorsun ama

Yalnızlıktan ve mutsuzluktan

Ölüyoruz bebeğim ölüyoruz

Bir yarımız kopup geceye karışıyor

Ve gün geçtikçe tükeniyoruz.

Hiç istemesen de,

Can çekişiyor yaşamak zorunda olan yanımız.

Bu aşkın sonuna geldik

Hadi toparlan artık

Vicdanını unutma lazım olur belki

Son kez bakabilirsin yüzüme ve tutabilirsin ellerimi

Çünkü bir daha birlikte oturmamak üzere, kalkıyoruz.