Sen Ben Ve Güneş

Sen ufkun bitiş çizgisindeki, batan günün vedası,
Sanki bir daha doğmayacakmış, nazındaki küskün edası,
Kırmızının her tonuyla, bulutlara hükmetmiş sevdası,
Basladığı yerde biten aşkın yine kör noktası .

Toplarken eteklerini gökyünüzden, acısını yutar ,
İncitmeden kimseyi,çekilir köşesine sezsizce içine atar,
Pişmanlığı olmadan,hergün bine katlanan kederi,
Tipkı benim gibi ,yıldızlardan bile kaçıp geceye saklar.

Aşıklar seyreder,deryalara karışan aşkın tecellisini,
O aşk dolu hüzünde, aşka dalar, aşk olur bedenleri,
Mavi sular soğutsada biraz,biçare olmaz tesellisi,
Benim gibi güneşe demi sebep gözlerinin ateşi.?

Giderken hırsından yolup atar o altın saçlarını,
Acısından hırçınlasır siler gökkuşağının rengini
Benim gibi,aşkın narında yanmak mı onunda kaderi,?
Kimi kıskanır, senmisin bu hasetliğin sebebi,?
YOKSA SENMİSİN? AŞK DENİLEN ATEŞİN TEK GAYESİ,



yazan Ümit seyhan 5 3 2010