Feride

FERİDE

Meçhul bir hayatın girdabına takılı kalmışım ben
Muzdarip bir gönülle dile gelsem kime ne 
....


Feride ;
Kasımpatılar patlıyor bak kalbimde
Yüz yıllık anâneye örnek oluyor tenim
Ah gönül bucağım,bahar yelim
Sen yüklenme kahrımı
Ben mânâda hafifim hecede ağır
Ya lâlım ağyâra, ya kör ya sağır
Bağır sayhanı ğöğe
Dağıt girye saçaklarını
Yasaklarını tene sığdırmıyor hislerim
Faraza çıkıp gelse konsa eline elim
Tutar mıydın ?
Yoksa toplayıp hınçla varlığını yanımdan
Kaçar mıydın ?
Arayı ayrılıkla açar mıydın Feride ?
Manolyalar demleniyor kalbimde
Bin hâyâya nüksediyor avazım
Niyazım düğümleniyor kursağımda
İkbâlimi açmıyor şiirler
Sağımda kara sevda solumda kamış kalem
Oysa bilirler
Şair ruhum nicedir inletir heceleri
Beyitte şeddelerken mukaddes geceleri
Gelirler..İnce nüans buğusunda hayat bilmeceleri
Yinede hiçbir muhtevaya sığmıyor hitâbetim
Sana şiirler taktim etmekse ibâdetim
Olmuyor Feride...
İlhamın tozu toprağı dökülmüyor elime
Belleğime zembille inmiyor vecizeler
Çık gel..
Çık gel bu şehirde can verdi mucizeler..

Feride aşka müştak etme,gurbete meftun
Ben hâlâ özlüyorum sen ne ara unuttun...

· · • • • ✤ • • • · · GÜŞTA