Salıncak

Oturdum salıncağa sallandım biçare

Mazimden pişmanlıklar yağdı yağmurlar gibi

Akıyor Dim çayıysa gönlümden de divane

Günlerce bozulmayan açma hamurlar gibi

Ne çok yanmış ormanlar gözümde manzaralar

Dolmuş boşalmış cepte delinmiş kumbaralar

Ömrümde ne kadar az sığıntı hatıralar

Çanak çömlek olmuşlar kilden çamurlar gibi

Kim bilir Nuh tufanı geldi geçti durmadan

Kuyunun dibinde aç Yusuf oldum kurmadan

Birdenbire büyüdüm uçurtma uçurmadan

Aldanmış da durmuşum her an mahmurlar gibi

Sallanıyor salıncak lakin çayı kurudu

Dostlarım bir bir Hakkın rahmetine yürüdü

Yaşlandım mı nedir ki saçımı kır bürüdü

Dolanırım tarlada düşünde memur gibi

Saffet Kuramaz