Kendin Pişir Ye Değil ki Sunumluktur

Kendin Pişir Ye Değil Ki Sunumluktur

Ne kadar açarsan aç kapanıyor daralıyor kapılar

Arada dolaşıyor bazı dertten kederden anlamazlar

Sen acı dersin o hoş geldin der sen ey hacı o yancı

Yazsan bir dert yazmazsan ayrı bir sancı boş bakarlar

Geldikçe sıkıntı geliyor olmayacak kişinin yanında

Bu tahammülsüzlük sıkıntısı gitmiyor ki kapısında

Kovsan haneye tecavüz derler yani haddi zatında

Yazsan bir dert yazmazsan ayrı bir sancı boş bakarlar

Otur bir köşede karışma yan gel de yat buda olmuyor

Doğruyu yanlışla karıştırmışlar bulmazsan da bulunmuyor

İki kibar söze kaba söz derler tahammülü de zorluyor

Yazsan bir dert yazmazsan ayrı bir sancı boş bakarlar

Sayfa sayfa yazsan da karaladın diyor anlamıyor ki

Anlamıyor da anlamak kapısında bir an durmuyor ki

Ey şairim sen yaz mütemadiyen şiirsiz yaşanmıyor ki

Yazsan bir dert yazmazsan ayrı bir sancı boş bakarlar

Okur okur dedik yazdık yok oldu okur her yer çukur

Dolduralım çukuru şiirlerle üstüne basılmaz ki okunur

Diyelim gönüller çukur dolduralım şiirle birazcık dokunur

Yazsan bir dert yazmazsan ayrı bir sancı boş bakarlar

Kendin pişir ye değil ki sunumluktur gönül ilacı

Boşuna kürek çekmek değildir herkes olsa da kavgacı

Kul Mehmet’im bilirsin vardır yazmanın bir amacı

Yazsan bir dert yazmazsan ayrı bir sancı boş bakarlar

Mehmet Aluç