Edebiyat ve Kültür Platformu
Gece Beni Hüzünle Demler
Gece ardı dumanlı dağlar gibi,
Beni hüzünle demliyor.
Pusulam elimde
Yönümü arıyorum bulmak umuduyla
Deli rüzgarlarda.
Kapalı perdelerin ardına el ayak çekilmiş.
Sessiz sokaklar yalnızlıkla arkadaş.
Sırlar dilsiz,
Sessiz çığlık yankılanıyor yamaçlarda.
Bir ben duyuyorum, bir de karanlık.
Yürüdüğüm zaman tünelinde,
Dağılmış parçalarımı topluyorum.
Dizlerim kan içinde
Ve ağır aksak
Yaşamak, yaşamak var ya,
Nefesim yettiği kadar.
Gece Beni Hüzünle Demler başlıklı yazı ÖNDER_34 tarafından
20.07.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 16
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.