Yorgunum

Yorgunum
Uykusuz gecelerın sabahında
Gece boyu göğsümün ceperlerine vuran
Demir kopuzun açtığı yaralar büyüyor,
Derin bir sızıltıyla için için kanıyorum

Ben küçüldükçe büyüyen
Umutsuz yarınları bekleyişime
artık dayanamıyorum

Dünden kalma
Dünden kalma korkaklığımı
ellerim titriyor,yok cesaretim
üstümde kalın bır aba çıkarıp atamıyorum

Geçtim bunlardan
Senden kendimden,canımın derdindeyim
Tutunduğum dalın budakları,sarıldıkça batıyor
ama gel gör bırakamıyorum
Canım yanıyor,ağlıyorum

Annem uzaklarda
yanlızlık üstümde sanki bir kara toz bulutu
karartıyor her yeri,kum fırtınası bu ıssız çölde
yalnız ölmekten korkuyor
Kacıyorum

Yorgunum hemde cok,
Salsam kendimi mavi sulara
kapatıp gözlerimi
Bulsa ruhum huzuru
yavruma kıyamıyorum