Neyimiz Doğru ki

Dünyayı seviyoruz ne verse alıyoruz

Dünyanın en tatlısı dahi acı veriyor

Pişman olsak da yine unutup dalıyoruz

Kim akıllı kim deli ecel ile seriyor

Ana gibi yar olmaz baba gibi yarenler

Bu gerçeğe eren de yok çoktur da karanlar

Çıkar uğruna her şey dilden çıkar yalanlar

Kimse iflah olmuyor etrafını geriyor

Keşke sonsuz aşk bulsam söylesem türkülerde

Keşke dünyaya salsam bu hissi dürtülerde

Keşke sırrı kaldırsam gizlenen örtülerde

İnsanlar haklı haksız birbirini yeriyor

Doğruyu arayan yok gününü kurtaran çok

Din iman bir kenara tek derdi kalmak tok

Çalan kıyamet zili sanki yaşıyor insanlık şok

Beşer fıtratı gibi buzullarda eriyor

Saffet Kuramaz