Yoklukta Tadabilsem Tokluğu

Neyine sahiplensem yarı yolda koyuyor

Dünyasız bir yoklukta tadabilsem tokluğu

Yesem nefsim doymuyor tasası göz oyuyor

Dünyasız bir yoklukta tadabilsem tokluğu

Rabbani deyişinde olsaydım büken boyun

Mevlana dönüşünde unutsam dünya sorun

Tapduk Emre döşünde yaksa Yunussa odun

Dünyasız bir yoklukta tadabilsem tokluğu

At sırtında sipahi koştursaydım bozkırlar

Nefese olsa tebliğ ay ışığında kırlar

Okusam her ayette gözümü sarsa balkır

Dünyasız bir yoklukta tadabilsem tokluğu

Tarih tecrübesinde içmeden sarhoş oldum

Gözümde hayalleri gül bahçesinde soldum

Sanki yaşarken öldüm ilahi aşkla doldum

Dünyasız bir yoklukta tadabilsem tokluğu

Binlerce beste çaldı etkisi bir an kaldı

Gönülleri uyuttu haşhaşı büyü saldı

Ömrü yedi bitirdi naçar kırılan daldı

Dünyasız bir yoklukta tadabilsem tokluğu

Anladım ki sonsuz aşk kalbi saran ilahi

Dünyanın tek gerçeği değişmeyen aşk sahi

Olmaya ne gerek var anlamak için dahi

Dünyasız bir yoklukta tadabilsem tokluğu

Saffet Kuramaz