Alaca Karanlık Kuşağında Düşüncelerime Sen Takılırsın

Alaca Karanlık Kuşağında Düşüncelerime Sen Takılırsın

Akşamın kızıllığı gökyüzünden gözlerime vururken,
Yine sensizliğin hüznü çöküyor yüreğime.

Gökyüzünün maviliği güneşin kızıllığıyla buluşurken,
Alaca karanlık kuşağında düşüncelerime sen takılırsın.
Duygularımın yoğunluğunda sokaklar tenhalaşır.
Sağa sola bakınır dururum,
Yoksun.

Bilir misin!
Yıldızların geceye,
Gecelerin tan vaktine,
Tan vaktinin Güneşe,
Benimse sana hasretliğimi.

Anlasana,
Daha kaç kelime boğulacak suskunluğun girdabında,
Kaç cümle parçalanacak hasretliğin pençesinde .

Söylesene,
Hazanın umurunda mı?
Gül solacakmış,
Bülbül hasretinden feryat figan edecekmiş,
Baharı göremeden ölecekmiş.

Bak sevgili,
Artık mevsimler de benim gibi tükeniş sendromunda,
İnleyen nağmeler misali vurgun yemiş yüreğim.

/ Gel çöz desem,
Çözebilir misin mehtapsız gecenin karanlığını. /

Dinçer Demirel