Terzi Gecenin Mavi Düşü

Güneşe varmak için

Kan ter içinde iğneyle kuyu kazdı

Işıkları serpili hala terzinin üstüne

Yanar durur karanlığı

Nal gibi kızarır yıldızlar

Terzi dükkanının önünde

Sıraya girer dağlanacak yaralar

Titremez zamanın eli

Yanık gönül kokusu arasında

Göğü yırtar dağlanan mazinin çığlığı

Emeğinden geriye

Eski püskü söküklü mavi düşler kaldı

Yaşlanmış terzi geceye

Özü elvermez

Masurada sarılı saçlarını iğneye takıp

Gözlerine batıramaz

Eli titrer

Kırışmış ipek yüzünü ütüleyemez

Mezura ile yama ölçüsü alamaz

Çıt makası ile az eğri riga kaşlarını düzleyemez

Vicdansızlığına gizli fermuar dikip çekemez

Gücü yetmez

Sertleşmiş yüreğini bir kalıba sokamaz

En önemlisi

Kördüğüm ilikli hasretinin düğmelerini çözemez

Yani

Mavi düşler tamir edilemez

Yaşlı gece yanmaktan

Kendi söküğünü dikemez