Dil Sevgisiz Olsaydı

gönlüm de bir hüzün söndü bende ışıklar

içim de bir ürperti, her bir alev sır saklar

yine akşam kasvetlendi, her yanımı perdeler

yalnızlığım kendime, hüznüm gönlümü perdeler.

dil sevgisiz olsaydı ne söz taşırdı yürekten

ne de içeriden gelenleri, anlatırdı rahatlıkla

üşüyen bir kalp varsa, sor kendine yürekten

dil mesafeleri uzaklaştırır, yazılanları hatırla.

bir parmak dahi olsa hissettir mutlaka sevgini,

bize taş atana gül atarız, taşımıyoruz nefret ve kin,

gökyüzüne bakan güller duadan almış rengini.

gül medeniyetini diriltmeyi, öğütlüyor inandığımız din.

#kavlen