Edebiyat ve Kültür Platformu
Divaneyim
Divaneyim, terk edeli cananı,
Gördünüz mü benim gibi yananı,
Düşmüş bahtıma vefasız olanı,
Yeşil ekin iken biçti beni yar.
Her gün yudum yudum içti beni yar.
Bir acı ki oturdu sol bölgeye,
Yabancıyım ardımdaki gölgeye,
Haber salın sihirli süpürgeye,
Süpürsün derdimi yanık bağrımdan.
Kurtulayım artık şu kalp ağrımdan.
Aklıma düşende tutuşur özüm,
Puslanır, laf dinlemez iki gözüm,
Sarılsam kadehe olurmu çözüm,
Kokunu getirse tılsımlı rüzgar,
Belki o zaman dağılır bu efkar.
Aşkın tütsülü mum, içimde yanan,
Ne yaptımsa söndüremedim inan,
Her günüm ızdırap, her günüm buhran,
Ruhuma darken göğsümdeki kafes.
İlaç olsun melteminden bir nefes.
Geçti baharım dayandım elliye,
Ey felek daha döndürme deliye,
Dileğim şu, gerek yok teselliye,
Hıncı almam için onca seneden,
Yaşat bana gençliğimi yeniden.
Fatih Coşgun
Divaneyim başlıklı yazı Fatih Coşgun tarafından
07.09.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.