Esma Ül Hüsnayla Yaşarım

İsmini anarım her gün doksan dokuz kere

Mecnun gibi çöllerde aşk ile vurulurum

Söylesem bülbül gibi kim demiş ki ezbere

Tayfununda aşk eser kum gibi dürülürüm

Hal dünyalıktan uzak akıl zamandan uzak

Dil esaretten uzak korkum amandan uzak

Yol gurbetinden uzak başım samandan uzak

Limanı safi iman girdikçe durulurum

Dil Fatihayı okur söylerim Rahim Rahman

Dil Sübhane rabbiye’l-a'lâ  der de titrer can

Dil Sübhane rabbiye’l-azim der de doğar tan

Kalp kapısından çıkar bekaya kurulurum

Esma-ül hüsnasında aktıkça çay sel olur

Okurum öğrendikçe bilgisi nur yel olur

Sorguya gerek var mı yoksa niyet çöl olur

Peygamber gibi üşür kefene bürülürüm

Saffet Kuramaz