Merhaba Hayat

Merhaba köyüm yaşadığım yedi yıl

At, eşek, deve araçtı tek gördüğüm

Yaz, kış her gün su taşırdım elde güğüm

Kazaktı annem giyin derdi ördüğüm

Öyle özgürdüm yaşanmış gibi yüzyıl

Merhaba şehrim gecekondu mahallem

İlk, orta, lise çamur yürüdüğüm yollar

Kuyrukta geçen yorgun ayak ve kollar

Kurşun sıkanlar mitingde sağ ve sollar

Bir gençtim artık yardı yenimahallem

Merhaba meslek deyip de okuduğum

Hacettepe’de mesken oldu Beytepe

Feycan’dı kafe ıslanırdım çok kere

Kışın sınıflar dondurma gibi hele

Altı yılımı kilimle dokuduğum

Merhaba PTT, Türk Telekom çalıştığım

Hapisti hayat her gün ofiste geçen

Yedi kişiydik üçü sigara içen

Çok çektirdiler bencilliği huy seçen

On yıl boyunca zülüme alıştığım

Merhaba hayat sonraki seçimlerim

Hac, ümre derken ne çok yerleri gezdim

Çocuğum oldu mutluluk neymiş sezdim

Derdim olsa da görmezden gelip ezdim

Geç oldu ama yola girdi geçimlerim.

Saffet Kuramaz