Keskin Kalem

Boş bir mezar uğruna,
Çalıştık hep yıllarca,
Ne alıp götürdük biz,
Bilinçsizdik hepimiz.

Ne okuduk! okuttuk,
Boş beyinle konuştuk,
Sıkışınca başımız,
Hemen dağlara koştuk.

Hayat bir mücadele,
Etmesini bilene,
Hemen her şeye hayır deme!
Sende fikrini söyle.

En sonunda anladık,
Hataları kavradık,
Kalemin, keskinliğini anladık,
Kılınçın, körlüğünü kavradık.

İşte, bu bize ders olsun,
Artık, bütün nefretler son bulsun,
Sevgiler, muhabetler yüreklerde hep coşsun! ,hep coşsun!
Bu siirimde; kalbi sevgiden yana atanlara armağan olsun.

Ahmet Küçükercan