Hoşçakal

HOŞÇAKAL

Kalemimde bir âmâ geziniyor dip bucak
Bin iniyor geceye gözlerinin âhengi
Ben seni sarar iken mehtapta kucak kucak
Nazarımda bulunmaz güzel çehrenin dengi
Hoşçakal bu vakit ki vakit değil kalmaya
Mecâlim yok bu asır takvimden gün almaya
Hoşçakal dudağında birikmesin bir boşluk
Yokluğumda çehreni fethederken sarhoşluk

Oysa ki şiirlere mıhladığım sûretin
Hecelerin giydiği en güzel hırka idi
Her saniye şehrine yaptırdığım hicretin
Kurak topraklar üstü gide gele eskidi
Hoşçakal ne uyak var ne bir kalem heybemde
Yirmi dokuz harf birden can verdi alfabemde
Hoşçakal çığlığımda konuk olmuş gurbetim
Bundan sonra dert olur galiba âkıbetim

Bilesin gözlerini uyuduğum her gecem
Kendimi yalın ayak yakaladım teninde
İçinden çıkamayıp boğulduğum bilmecem
Geçiyordu eskimiş haberler bülteninde
Hoşçakal ben giderken şiir serp ardım sıra
Gelmeyecek böyle aşk artık hiçbir asıra
Hoşçakal kehribardan bir alev gibi tutuş
Reva mıydı bu firkat reva mı bu unutuş ?

· · • • • ✤ • • • · · GÜŞTA