Kaderimde Körebe

KADERİMDE KÖREBE

o vakit ki sineme dokundu ah-u zarın

küle döndü rüyalar yaktı beni efkârın

yerden göğe savurdu acı feveranların

iflah olmaz yüreğim söylesene ben neyim

yolumu bulmak için el yordamı gezerim

göğümde yıldızları sabaha dek gözlerim

aşık değilim lakin sevdaları sezerim

kelamını bileyim söylesene ben neyim

kayboldum ki yolumu aydınlatmıyor fener

ıssız karanlıklara yetmiyor o da söner

pervane oldu ruhum beden döner ha döner

selamını bileyim söylesene ben neyim

tutundukça ellerim asam dönüyor kora

avuçlarım acıyor sebebin sora sora

ben dünyaya meylettim bu hallerim ne ola

cevabını bileyim söylesene ben neyim

ruhumda intihar var zahir saklıyor bunu

bahtımda sonbahar var sahir yokluyor bunu

ahdımda intizar var tahir bekliyor bunu

meramını bileyim söylesene ben neyim

pimi çekilmiş canın hevesim uyumuyor

iflah olmaz sebebim tende hazır duruyor

ah nolcak bu halim nefsim yedi doğuruyor

sebebini bileyim söylesene ben neyim

alevi har kandilim duman oldu süzüldü

çakmak çakmak gözlerim yaşla doldu üzüldü

mazimdeki anılar mâhi oldu düzüldü

cihetimi bileyim söylesene ben neyim

şimdi güneşi versen, ah yar! alıp da neylim

cevabın bildiğim suali, sorup da neylim

serilsen çırılçıplak, züaf; görüp de neylim

nümâyişim bileyim söylesene ben neyim