SONBAHAR
Bahçe kıyısındaki ulu çınar
Döktü yapraklarını ağlayarak
Yakan güneş vedalaştı denizle
Sarı nikâbını yüzüne bağlayarak.
Canandan ayrılır gibi yapraklar
Düştü yere... Altın gibi topraklar
Kandı sulara...Ve ıslak konaklar
Titredi...Sert rüzgâra bakarak.
Gökyüzü ağlıyor sanki hüzünle
Uçtu tebessüm... Oluştu yüzünde
Izrırap çizgileri...Ve gözünde
Yaşlar...ümitle toprağa atarak.
Uyudu artık haşerat, uyudu böcek
Arı, sinek altın renkli kelebek
Ebabail, kırlangıç,ve de sarı leylek
Veda busesi kondurdu koşarak.
İçler titrek,yüzlerde birer endişe
Geldi koşmaca, bitti artık neşe
Tatlı bir telaştır başlar peşpeşe
Sarar insanı kışaca artarak.
(
Sonbahar başlıklı yazı
Nuri Baş tarafından
9.10.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
