Ben Seviyorum Şukufeyi

Ben Seviyorum Şukufe’yi

Güya yaramı saracakmış

Üstelik yakalayarak birde ham yapacakmış

Üstelik birde sarılacakmış

Bak baka bak uyanığa

Ben bebek miyim sarılacaksın

Sonra hamile kaldım diye yamanacaksın

Yürü sütsüz Nuriye yürü kimse yemez

Benim gibi şair senin boğazından aşağıya gitmez

Sütlü Nuriye olsaydın giderdin hoşa

O nedenle yürüme bana boşa

Bakma bendeki naif duruşa

Yiyemezsin beni üç beş kuruşa

Soyarım seni dönersin soyulmuş kuşa

Haydi, kolay gelsin sen çık karşıdaki yokuşa

Yürü sütsüz Nuriye yürü kimse yemez

Benim gibi şair senin boğazından aşağıya gitmez

Ben gelmem senin oyununa

Girerim sanma sakın o koynuna

Elimi de sarmam o boynuna

Bakma böyle sakin durduğuma

Yazarım sana şöyle bir oyun

Alırsın şöyle güzel bir boyun

Olursun meleyen koyun

Demezsin neşeyle şöyle bir soyun

Yürü sütsüz Nuriye yürü kimse yemez

Benim gibi şair senin boğazından aşağıya gitmez

Bazen olurum zapt edilmez bir azgın boğa

Beklemezsin artık senin için yeni bir gün doğa

Yok, olmayı seçersin kızdırtma beni sevinme vara yoğa

Var git işine ele geçiremezsin beni uğraşma boşa

Yürü sütsüz Nuriye yürü kimse yemez

Benim gibi şair senin boğazından aşağıya gitmez

Ben seviyorum Şukufe’yi o çilliyi

O çok güzel yapar fırında künefeyi

Tadına doyamazsın yaparsa birde güveçte Kuru fasulyeyi

Bu hendekte atlatamazsın deveyi

Haydi, kapatalım bu meseleyi

Boşa harcatma kelimeyi heceyi

Yürü sütsüz Nuriye yürü kimse yemez

Benim gibi şair senin boğazından aşağıya gitmez

Mehmet Aluç