Her Adem’in Cennetidir Ana Rahmi

Dünyaya her gelen Adem

Cennetten Sri Lanka’ya gitmez

Eşi olan Havva’da Cidde’ye adım atmaz!

Vuslat olsun diye Cebel-i Rahme'de

Evlenirlerde onları aşk kuşatmaz

Sınavdır bir ömür boyunca elem

Hep arar cennetten gelir gibi merhem…

Topraktan yaratıldık ya 

Çamur oldu hamur

Ölene kadar olgunlaşmak için yoğrulduk

Doğruya erişerek buluyoruz da huzur

Her deneyim Adem’e yüklenmiş bilgi

Her doğanda aslında

Bedel ödedikçe çekiyor ilgi…

Her şey aynı her Adem’in yaratılış faslında

Dört dörtlük verilmiş gibi!

Yoksa öğrendiklerine nasıl dayanacak

Nefsi istedikçe her istediğine abanacak

Cennette yaşadığı tek şer tecrübe

O günah kalbinde nasıl barınacak 

İçsin ki dudak toprak suya doysun

Yaksın ki şehveti onu soysun

Aşk desin 

Meşk desin

Bir fısıltıya kanıp dünyaya köşküm desin

Ömrünü kaybedeceği kumarda onu masaya koysun

Her Adem cennette ki gibi ana karnında

Doğar dünyanın her yerinde

Hep özler geldiği yeri

Her padişah gibi diyecek yoktur ya keyfine!

Kaybetmiştir define

Kirlendirir bedenini çalıştıkça teri…

/Adem gibi etmişse günahına tövbe

Belki de cennet ona da edilir müjde!

Saffet Kuramaz