Umudun Adı Ayda

UMUDUN ADI AYDA

Yıl dokuz yüz doksan dokuz, yer yarıldı takım takım

Büyük Marmara depremi onca ölüm onca yıkım

Ne suçlusu var bu işin ne vicdanen sorumlusu

Ya sonrası, sonrasında ne kalite var ne bakım.

Bu nasıl bir kısır döngü ve bu nasıl bir zafiyet

Vergiler konmuş yasayla, işi sağlam tutmak niyet

Ne yapılar sağlamlaştı ne kontroller sıkılaştı

Unutuldu bütün sözler, sabret ey milletim sabret

Daha sonra Elazığ’da, Tunceli’de, Bingöl, Van’da

İki bin yirmi İzmir’de, toprak yarıldı tabanda

Yine yıkıldı duvarlar, yine yok oluyor canlar

Doksan bir saat sonrası umudun adıydı Ayda

Yine aynı müteahhitler, yine kalitesiz beton

Yine masa başı kontrol yine kazananlar patron

Depremi bekliyor insan, ölümünü bekler gibi

En ufak bir sallantıda betonlar oluyor karton

Coşari der: Ne değişti en son depremden bu yana

Düzen yine aynı düzen, kıymet verilmiyor cana

Yine toprak sallanacak, yine bina yıkılacak

Nefis denilen canavar hükmettikçe bu vicdana

31.10.2020/Samsun

İbrahim COŞAR