Nasıl İnsanlıktır Bu Çözemedim

Duvar sallantıyla birden çatladı

Deprem çiçekleri tozla patladı

İnsan alışmış ya, korku katladı

Hani çiçek sever, gül koklardınız

Kayayı da deler çiçekler açar

Topraksız, susuzdur yeşillik saçar

Taşta yaşanmaz der insansa kaçar

Gerçeğe götürmez yol, yoklardınız

Çiçek fıtratını yaşar, şükürle

İnsan isyan edip, gezer küfürle

Aklını kullanmaz güçlü mühürle

Çıkarınız olsa kıl oklardanız

Kul hakkını bilmez şerre dalmaktan

Usanmaz korktukça korku salmaktan

Şikayet etmekten, kusur bulmaktan

Ne diyor ki bilmez dil, şoklardınız

Saffet Kuramaz