Sarıl Bana

“git” demeler

“gidiyorum” demeler ne kadar çoğaldı öyle

Ömrünü tüketmek de artık

“gitme, kal… Seni seviyorum…”

“bekle, dur… Ben de geliyorum…“ demeler

“sus” demek ne kadar kolay

Öfkeyle esip gürlemek…/ ve ayrılığı kışkırtmak ne kadar basit

“anlat, seni dinliyorum” demek ne kadar zor öyle…

Ayrılıklar ne kadar çoğaldı

Gökte yıldızlar, yeryüzünde insanlar kadar çok…

Kavuşmalar ne kadar azaldı

Nesli tükenen sarılmalar kadar yitik… Bitik… Sahipsiz…

Sarılmak; çok eski bir aşk hikâyesi şimdi; çocukların hayretle dinlediği

Sarıl bana

Nesli tükenmeden kavuşmaların

Dağ, taş, dere, tepe, ova

Ve deniz… Denizde balık

Ağaçta dal… Dalda yaprak… Yaprakta yeşil

Gökte yağmur… Gökte kar… Gökte yıldız… Gökte mavi…

Ve içimde açan çiçekler kadar çok

Sarıl bana

Seviyorum seni

Sarılmak; yepyeni bir aşk hikâyesi şimdi; büyüklerin hayretle dinlediği…