Gidemedim

Ölüm bana " Gel! " dedi; dur şimdi sırası mı?!
Zor geliyor ayrılmak çıkıp da gidemedim
Nedir sebebim dedim, içimin yarası mı?
Viran edip hanemi yıkıp da gidemedim

Yağmur yüklü bulutlar gözlerimden döküldü
Bir şey gelmiyor elden dedi boynu büküldü
Çaresizce yutkundu bir kenara çekildi
Boz bulanık su gibi akıp da gidemedim

Koskoca bir maziye neler sığdırdık neler
Şahit olsun İstanbul şahit olsun seneler
Bir koyun kuzusunu görünce nasıl meler
Bu şehri baştan başa yakıp da gidemedim

Ruhumun kafesinde tuttum da nefesimi
Alfabeler çıldırdı duymadılar sesimi
Gözyaşlarım bir susun! Kırmayın hevesimi
Yar yüzüne son defa bakıp da gidemedim

Canım var cananım var yolumu gözleyenim
Her selamda ah çekip yürekten özleyenim
Ayrılık ateşiyle kahredip sızlayanım
Anıları koluma takıp da gidemedim

Funda Filiz KOTAN