İkindi Rubaileri 45

SUSARAK BAĞIRDIM

İl'imden ettin beni, yerimde ağırdım ben

Hakikate pürdikkat, yalana sağırdım ben

Çağın asık yüzünü tırmaladıkça zaman...

Konuşanlara inat, susarak bağırdım ben

YÜZÜN OLMAZ

Sen ne biçim bir kulsun, secdede izin olmaz

Gece gibidir kalbin, bir dem gündüzün olmaz

Âlem-i ebedîde kurulan sofralarda...

Gönlünü doyurmaya mahşerde yüzün olmaz

BİZE UZAK OLANLAR

Kendini nasıl bilsin öze uzak olanlar?

Her yeri yokuş sanır düze uzak olanlar

Yunus'un ikliminde arınmışız, yunmuşuz

Bizleri anlayamaz bize uzak olanlar

HÖYÜK

Acıtır ruhumuzu, mihnet sinede yüktür

Dayandığımız Allah derdimizden büyüktür

Dünyada bir hoş seda bırakmayan insanın...

Yaşadığına delil kabrindeki höyüktür

ZAMANIN İZLERİ

Silmek müşküldür şimdi zamanın izlerini

Aşmak nasip olmadı kalbin denizlerini

Solumda ağır yüktür sana dair ne varsa

Kırdın, tarumar ettin ruhun filizlerini?

İNSANLIĞIN EDERİ

Bencillik hastalıktır, odur ömrün hederi

Unutmuş Âdemoğlu kazayı ve kaderi

İnsanlık bir iddia, ispatı gerek elbet

Paylaştığın kadardır insanlığın ederi

                                                           M. NİHAT MALKOÇ