Gözüme//gönlüme Ak Nurdur

Neden kirlenir insanın bedeni

Neden sürekli günahlar işleriz

Ölünce apak giyeriz kefeni

Neden cennetsi bir dünya düşleriz

İçsek yaşarız, yıkar da su teni

Donduğunda kar der üşütür beni

Yaşlandığımda kır düşer, son freni

Aklanmak sorgu, hesaba başlarız

Temiz, ak, doğru… Yaşam alfabesi

Olmazsa olmaz, yoktur bahanesi

Ondan ayrılsak sürer hurafesi

Feleğe kızar, kaderi taşlarız 

Hisset//dokun hep… Doğru seçim nedir

Tadı bal olur öldüren de zehir

Tutku//kuşku seç birini, yok tehir

Ya şehit ya da olan da leşleriz

Teni sarsa kir yok etmez elbise

Yıkanıp sıksan misk kokar bir süre

Tek kalbin olsun ak yıka habire

Yoksa çürür ten, böceğe aşlarız

Saffet Kuramaz