Kıvılcım İdi Lav Oldu

Öfkem kıvılcım idi
Lav oldu birike birike
Akar dururdu kenarda kıyıdan
Yüreğimin izbe sokaklarına

Çatırtıyor suskunluğumun zırh duvarı
Sese bürünüyor iyiden iyiye sessizliğim
Henüz yıldırımlar çakmıyor
Yakındır gürültülü ile üstüme yağmaya

Kazan gibi kaynıyor sorular
Kafamın her yerinde
Bazen ecel teriyle uyanıyorum uykumda
Rüyalarımda gördüğüm kabuslardan

Zaten zor ve dar sokak gibi
Uyanıp yaşadığım gün günler
Artık üç beş nöbetine de dikiyor
Arsız vurdum duymaz gibi

Uyanık iken bile bir yanım arafta
Diğeri derin dipsiz kuyularda
Gezer durur  ben
Yaşarken kendimden göç etmiş gibiyim

Isyanım  edesim var olup bitene
Gücüm yetmiyor lakin
İzliyorum çaresizce ruhumu sıkan
Ve göğüs kafesimi daraltan herşey