Bülbül Olsam Ne Yazar

Bülbül olsam ne yazar
Geniş dünya dar gelirse
Hüzün acı kasvet vurursa
Yaşamak denirse yaşıyorum işte

Yel eser gider
Çalar ömür de  gün
Geride kalan yıllar
Adı olur dönüşü olmayan sürgün

Görünmez baktığın aynalarda
Halen aklın da olan
Geçip giden dün olan
Adım insan her gün yavaş yavaş solan

Bakma güleç yüzüme
Neler var neler ardında
Sen göremesin his eden ben 
Gördüğün gibi değil kaçıktır tadım

Gerek yok şana şöhrete
Bu dünya vefasızların
İyi günün çoktur seveni
Bitince varlık çoğu unutur seni

Gurbet gibi olur yüreğin
Sessizleşir dolu olan sokağın
Bir rüzgar eser
Birde sonbaharın ağaçlarda döktüğü
Yaprakların sesi gelir pencerenden içeri