Tat Vermiyor Yeni Ben

Her yaşın bir güzelliği olsa da
Özledim eski beni
Tat vermiyor yeni ben bana
 
Yorgunum içten dıştan
Yaprak dökmüş gibiyim
Sonbahardaki ağaç gibi

Yok eski gülüşlerim
Artık kırılgan ve alıngan düşlerim
Solmuş göz perdem de renklerim
 
Çekerim derinden nefes
Gür çıkmaz sesim
Yürüyorum ağır aksak yaşam yolunda
 
Sorma soru cevapsızım bu aralar
Yalnız sana değil kendime bile
Faydasız kalmış gibiyim
 
Aşındım zamanın dönen değirmeninde
Buğday iken un oldum
Parçalandım yavaş yavaş hayatın eleğinde
 
Geçer dediğim geçmedi
Teker teker yüreğime işledi
Zaman sadece pansuman yaptı
 
Geçmişin izleri harita gibi çizili
Biraz dışımda biraz yüreğimde
Dışımdakini baktığım aynada görürüm
 
Bazen yükselir kalp ritmi
Ansızın ecel teri gibi
Bırakır beni acabalar içinde
 
Bugün istasyonda kalkacak
Son tren gibiyim
Beni bekleyen hayalimin istasyona varırmıyım bilemem
 
Yüreğim zemheri kış
Saatim yirmi dört sonrası
Sokağım buzlu ve kaygan ileriye adım artırmıyor
 
Kayıp gibi yaşan bir yanım
Ondandır belki sıkkın canım
Anlayacağın yok adı yaşadığım  tatsızlığımın.