Gölge Terennümleri

Bilmiş yalnızlıkları geç

Can desem geçti desem

Koca bir evrenin hükmünde

Neyiyle yargılayacaksın beni

Neresinden tutacaksın zamanın

Biliyordun!

Seviyorsun sorgusuz

Gün eleklerinde süzdün

Saf aşk naralarını

Senden kalanları

Benden bitenleri

Gidenleri/

Yitenleri…

Yüreğin yeterse;

Bakışlarını bende tutukla

İdama giden gölgeler gibi

Ellerinde kanaviçe kelepçe

Gözlerinde karanlık dürtüleri

Avuçlarımı kanat parmaklarınla

Terennüme düşmüş sabrım/

Sabır bitti…

İnfazın yaralarımı ne

Bu üzerime kapanan karabasan

Bu saçlarımı yalayan rüzgâr

Dönsem korkak derler

Kalsam öldüm/

Tutunacak ahlarımın dilinde

Nefes bile yetmez

Umut bile bitmez

Ayrık otu saçlarımda

Dikiş tutmaz bilirim

Çengel tutmaz acılar

Son ekseninde/

Dünyanın…

Terennüm etmiş gölgelerinde…