Tutkuna Baş Kaldır

Tutku insanın gözünü kör eder

İmana engel Hak yoluna engel

Nefes aldırmaz yaşamı zor eder

Yok bilmez gönül inler ahla gönül

Makamdır derdi kul üstüne basar

Her yolu mübah bilir haddi aşar

Boş yere kükrer seller gibi taşar

Kaldımı koltuk altında bak Halil

Tutkudur aşkı kıskançlık yer eder

Ön yargı hakim dünyayı dar eder

Gözü kimseyi görmez ha, nar eder

Ecel gelmeden farkında ol cahil

Sebep neyse ne, düşmansa tutkudur

Gaye benliktir kaybetmek korkudur

Geri dönülmez, silinmez duygudur

Tutkudan kurtul, bahar gibi diril!

Saffet Kuramaz