Hoşluk İçinde Baharım Gelir.

Hoşluk İçinde Baharım Gelir

Olsan da içimi kanatan bu kalbimin cam kırığı

Battıkça seni hatırlatır istemsiz gülüşün neşe verir

Mevsimlerden kış içinde gezdirsen de güneş doğar

Kara buza güneş mi dayanır elbet gönlüm fark edilir

Kırlar düşse de saçlarıma sayende sende izlerdir

Sen gel desende demesen de kapında sabahlar edilir

Uslanmaz bu gönlüm elimden bir şey gelmez söylerim

Yazdıkça hissettikçe yaralarıma dermanla merhem sürülür

Yakar beni o bakışların sanma elimden bir şey gelir

Mest olur bu gönlüm hoşluk içinde baharım gelir

Aşk içinde ölmek gerekirse ölmekte lazımdır

Madem aşk için çıktım yola bu yolda can verilir

Acizliğimle aşkın esiri oldum ey cananım bakışınla

Ölüme zaten çare bulunmaz gelirse alan bilinir

Çıkmaz sesim feryadım dahi duyulmaz ben hoşum

Yandıkça yanarım ben pişerim yanan elbet dirilir

Uzanmasa da sana uzanan bu elimle bu yanan gönlüm

Varılan sonsuzluk ilinde vuslat elbet meyvesi yenilir

Kılsa da aşk beni avare değilim ki aşk ilinde gezenim

Elbet aşkın sonunda bu aşkı yaratan Mevla’yla karşıya gelinir

İşte böylesine mest oldum bakınca o gözlerine cananım

Bu aşk yolunda sen gelsen de gelmesen de bu can verilir

Sanki sanırsın aşk soyuyor ölü derimizi canlandırırken bedeni

Gelen aşk ise kapı açmaya gerek yok kendisi açar kapıyı sevilir

Çaresizlik aşkın içinde bir feryat olmaz bilirim gezince

Her müşkül halden elbette ki aşkla baş edilir

Mehmet Aluç