Çanakkalede İki Kardeş
Soyadı kanunundan önce Urfa'da
"Bahçeci Hamzaoğulları" olarak bilinen aileden Kasap Mehmet
Çavuş'un torunu Mehmet Ercan ERDÖNMEZ (Sağ alttaki fotoğraf) ağabeyimle Çanakkale Savaşlarını konu
alan bir şiirimi istişare ederken öğrendim bu hikayeyi.
Çanakkale Savaşlarına Urfa'dan
katılan askerler arasında Ercan ağabeyimin dedesi Mehmet ve dedesinin kardeşi
Ahmet de vardır.
Mehmet amca Çanakkale'de
"Çavuş" olarak, kardeşi Ahmet amca da "Er" olarak
vazifelendirilmiştir.
Yıllar süren o çetin,
kanlı savaşta, bir taarruz sırasında, o hengâmede Mehmet amca kardeşiyle bir an
için göz göze gelmiş ama ne konuşabilmiş ne de helallik dileyebilmiş
kardeşinden. Bu, onun, kardeşi Ahmet'i son görüşü olmuş. Daha da ne bir haber
almış ne de yaşadığına dair bir duyum...
Savaş bitip de gaziler
memleketlerine dönünce, Çavuş Mehmet amca da "Gazi" unvanıyla dönmüş
Urfa'ya ama kardeşi Er Ahmet dönmemiş. O zaman anlamışlar şehit olduğunu.
Kardeşi Ahmet ile göz göze geldiği
anı gözyaşları içinde anlatırmış hep Mehmet amca.
Cumhuriyet kurulup da soyadı kanunu
gündem olunca Çavuş Mehmet amca da Çanakkale'de düşmanla çarpışıp şehit düşen
ve memleketine dönemeyen kardeşi Er Ahmet'in anısını yaşatabilmek için soyadını
"Erdönmez" olarak yazdırmış.
Ben de bu duygulu hikâyeyi tarihe not düşebilmek adına şiire dökmeye çalıştım. Ruhları şad olsun.
Allah cümlesine gani gani rahmet eylesin inşallah.
Çanakkale cephesinde
İki öz kardeş Urfalı
Ölümün arifesinde
Candan vatana sevdalı
Biri çavuş birisi er
İki kahraman cengaver
Ayrılık alın yazısı
Kader böyle imiş meğer
Bir taarruz sırasında
Ölüm kalım mecrasında
Karşılaştı iki kardeş
Kaş ile göz arasında
Ne merhaba ne de Selam
Nasip olmadı bir kelam
Şehadete giden yolu
Kime açacaktı Mevlam
Hava puslu, yer balçıktı
Gökte kapılar açıktı
Şehadeti tadan erler
Birer birer arşa çıktı
Onlardan biriydi Ahmet
Ona nasipti şehadet
Çavuş Mehmet çarpışırken
Ahmet'e yurt oldu cennet
Yüzüne yüz süremedi
Vuslatına eremedi
İki kardeş birbirini
Bir daha hiç göremedi
Gaye belli özgürlüktü
Şehadet yolu gözüktü
Kolay değildi can vermek
Vatan borcu büyük yüktü
Gidenler geri gelmedi
Analar bir kez gülmedi
Oğulları Şehit oldu
Öldüklerini bilmedi
Savaş bitti, terhis vakti
Mehmet sağa sola baktı
Bir umutla kardeşinden
İyi haber alacaktı
Alamadı, yola durdu
Yalnız dönmek ne de zordu
Eve varınca anası
Kardeşi Ahmet'i sordu
Bir müddet bekledi önce
Fikrini sardı düşünce
Ana oğlunun borcu var
Belki gelir ödeyince
Oğul! Borç ödenmez oldu
Acılarım dinmez oldu
Çavuş döndü yuvasına
Ahmed'im Er dönmez oldu
Söylesene ey Mehmed'im
Hani nerede Ahmed'im
Ana, oğlun Şehit oldu
Kader böyle, ben ne edim
Sordum: Evlâdım nerede
Dediler: Çanakkale'de
Vatan için Şehit oldu
Hala o kanlı cephede
Mustafa Gül (Hamdi)
(19.03.2021)
- Yorumlar 6
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.