Sabreden Derviş Muradına Ermiş

Yangından kaçırır gibi mal çalar

Türlü oyunlarla ne dertler salar

Sonunu düşünmez hayale dalar

Dostum zannedersin dönüşür ele

Yer mi ha Ankara ha diyarbakır

Yanına geleyim elim tamtakır 

İşine gelmezse sözüm, haykırır

Birden yılan olur sokar da dille

Yolumu kaybetsem, sel gibi aksam

Karalar bağlayıp, ağıtlar yaksam

Varımı yitirsem eline baksam

Davul, zurna çalar oynarda zille

Zannetme ki seni üzenler kâr da

Bak ne diyor Allah azze ve celle;

Kulum sabrederse mükafat yar da

Daha güzeliyle yansır da ille (Nahl/96)

Saffet Kuramaz