Derinlerden Gelen Sesler

Derinlerden ağlamaklı bir ses geliyordu, çok derinlerden…

Ne toprakta sallantı

Ne de vardı başkasından kaydedilen alıntı

Göz bir şeyleri kaçırıyordu

Sesse devam ediyordu.

Kime seslense, 

Bu devam ediyor dese yapılan beste

Bakıyorlardı diyene deli gibi

Ne çalanı

Ne kağıda dökeni

Ne de izleri

Yoktu avatarı 

Kanıtı…

İnsan işte varsın diyordu gelirse gelsin

Nereyi delerse delsin

Sonuçta doğaya elsin

Emanet…

Önceden şimşek çakar

Sonrada gök gürülder

Döker gözyaşını bulutlar

Ama derinlerden gelen seslere yok emare

Sanki elde avuçta olmayan umutlar

Gibi mi ne…

Gözünü kapattı

Ağzı bantlandı

Kulakları tıkandı

Üstünü toprakları örttüler

Derinlerden derine indirdiler

Hani insan da inandı

Dedi ki

Gerçekten sustu

Dünyaya küstü

Ya Hu, insan hiç alışkanlıklarını terk eder mi ki?

Hani bir şeyler yapmasına izin verirler mi

Oda muamma ya…

Kökler hep toprağın altında

Güneşi görse kuruma aşamasında

Anne karnında ki bebek gibi…

O kökler öyle çirkin

Çürüyen insan bedeni gibi

O kökleri andıran iskeleti

Aynısı dönen çarkın…

Kökler büyüdükçe derinleri delen sesler

Çürüdükçe kemikler!

…/Derinlerden gelen sesler

Kıyamete kadar doğayı besler!

Saffet Kuramaz