Bencil Varlık

baharın neşesinden daha güzeldin
o parlayan gözlerin şimdi nerdedir
seni görme arzusu dolup taştı
yine o çılgınlığını arıyorum
kederli ipek gibiiydi saçlarının akışı
gönlümün nazarında siyah gözlerin
bu incinmiş aşıktan son sözü duymadın.

duymadın yakut renkli arzuları
heyecanlı, ürkek ellerimde sen
yalın diliyle ayırdık kalplerimizi
ayrılığa borç verirdik
bizi kuşatan sarmaşığa ne oldu
kimbilir belki yeniden
bedenin sırlarını keşfetme günleri
Yeniden filizlenir

pencerenin önüne gittim
ben bugün kaç kere ah çektim
ışığın geçtiği yer; ah ne denli tatlı
seni düşünmek tüm varlığımla
ama sen bencil varlık
bu yalnızlkta süre doldu
beni hatırlarsan eğer
bırak onlar duysun