İlla ki Aşktı Esir Alan

Yankısı yoktu işte asla da olmayacaktı ve yüksek ökçeli acılar şehrinde İlahi bir düşün esintisine hasrettim elbet yalnızlıklar ülkesinde tabanları yanan aşkın ve İlahi Sırdaşımın eşliğinde yol alıyordum içimdeki dehlizde ve işte sökün eden o vaveyla.

Düşlerim kundaklanmıştı belirsizliğin hicvinde

Geçen ömrümü payidar kılacak bir esinti dileğimde

Saklıydı iç sesim

En çok bekası umudun

Belki de bakaya kaldığım ömrün mutluluk çeşmesi

Her damlasında saklıydım aşkın

Aşkın kabrinde yüreğime yediğim sille

Elbet mahzun gülüşlerimde saklıydı hezeyan.

İçimde kopan o kopça

Üstelik az sonra kopacak kıyamet öncesi

Reşit kılınmalıydı iç sesim

Asla mübalağa etmeden

Sevmelerin mealinde saklıydı ırkı olmayan hüznümde

Açan çiçekler misali

Bahşedilen nefesi

Varsın boşa harcayayım

Heba olan ömrün kıyısına vuran

Telaşlı bir midyede saklı hüsranımla

Bedbaht olmaktan öte

İçine sığındığım o kovuk

Ne de olsa yaslandığım çınarıydın.

En çok da nüktedan yüreğinde sevginin

Dinmek bilmeyen bir meltem

Yıkandığım düşlerin zemzem suyuna teslimiyetinde

Saklı hülyalar misali

Giyindiğim şiirin beyaz teninde

Misafiri olmadığım ömrün

Belki de son seyyah zaferi

Aşkın indinde kopan bağlarım

Hayatla arama nifak sokanların dahi

Önem arz etmediği.

Elbet yüreğin kayıp bağında

Bağlandığım kadar bu aşka

Diri bir sevinçle

Belki de askıya aldığım ömrün son hediyesi

Gıyabında evrenin

Hükmedilen varlığım

Sevdiğim kadar o aralıksız hükmeden

Emir kipinde

Bağrımda yanık bir hece

Elbet kilitli bir kasanın ölü şifresi olsam da

Aşkın vurdumduymaz varlığında.

Tüm edimlerde yitik

Tüm gecelerde güneş

Ömrü heba etmenin ertesi

Yana yakıla koştuğum her şiirin peşinde

Gaipten gelen bir coşku

En çok da hecelerken aşkı

Yalnızlığın dik yamaçlarında

Kalabalık bir zümreydi işte içimdeki reçete

Hakkın nazarında kabul görmenin ülküsü ile

Asla esirgemediğim yüreğimi sunduğum altın tepside

Zafer sarhoşu bir komutan edasıyla

İlla ki aşktı esir alan.

Esaretin güncesinde saklı o huzurlu dolu kelam

Bir selamın ertesi doğmaksa yeniden

Düşkünlüğüm kadar yalnızlığıma

Seyyah bir yüreğin nezdinde

Üşenmeden de sevip seveceğim ömür yettikçe