İnsan Gördüğüne İnanıyor

.

.

Yıldızlar asumanı aydınlatır

Önünde durur koca bir karanlık

Etrafında gürültü kalp çınlatır

Gözünün feri sönmüş sanki anlık

Kime güvendiyse yok, neredeler

Neden kaderi oldu viraneler

Sarhoş olsa arasa meyhaneler

Sızsa şuraya boş ver neymiş sağlık

Sokarmış belki akrep hissetmez ya

Uyanırsa mahşerde diretmez ya

Kimseye zarar vermez korkutmaz ya

Bu yaşadığı gibi çekmez darlık…

İlahi aşka düşmeyen, bu cahil der

Yaşar durur karanlık, sarhoşluk kader

Vazgeçmiyor günahın sonu keder

Hak razıysa bulurdu sonsuz varlık

İnsan zahirinde var böyle zindan

Kalbi kelepçeli hep yaşar yalan

Gördüğüne inanır budur iman

Ruhunu sarmış nasır, çorak//dağlık!

Saffet Kuramaz