Ne Söylesem Dilde Yangın

Seni avuç içlerindeki yangından

Gözlerindeki simli yaştan

Ve kuş yüreğinden öpüyorum

Dem aynalara düşen saçını

Ve at kılından tarağını/

Hep mintan içinde

Hep yangın yerinde

Saklarsın…

Bakalım!

Bu sene de divan dur

Bu sene de kalp ayaz

Geçecek yaraların

Cemresine uzan

Ellerin…

Gönlümün nidasına düşen

Sana soluksuz özgürlük

Bu hançer tarlasında

Bu çorak iklimde/

Vermezler almadan

İliklerine kadar pişkin

Yüz çizgilerine kadar

Ağlarsın…

Ne söylesem!

Gülüm/

Sizden kalan iklimlerin duldasına

Elek düşmüş tarlalarına anızına

Şimdi;

Yüz çiziklerimden geçse

Yalnızlık harmanları

Dilde yangın tarlaları

Biçareliğimizden başka

Açgözlülüğünüze/