Uzaktaki Şehrim

Uzaktaki Şehrim

Gemi ayrılıyorken limanda

Konuşacak neyimiz kaldı ki az sus artık

Benimle gelmeyi sen istemedin

Bari az dur da sözler nefes alsın

Susacak o kadar şeyler var ki

Kıyısında duruyor sükûnetin

 Bari boş sözlerle konuşmada az sus

Bir tutam şiir kokan sözler az rahata ersin

El sallama giderken

Gitmeden önce ellerinle parçalama dallarımı

Hicrandan talan bir tesellim var

Onu da ellerinle sözlerinle yıkma

Kapımı bundan sonra sen açmayacaksın

Hüzünlerim çalacak ellerinle kovma

İçinde içimi ağlatan sözlerinle ellerin veda etmesin

Bırak kapanan kapı sakince kapansın üzerimize

Bir daha açmak için ellerin bağla açmaya çalışma

Azıcık telaşlı ve dünyam karanlık gölgeli kalsın

Ulaşmak istediğim kendim

Terk ettiğim sensin

İçimde gitmek tutkusu varken

Birazcık sus konuşma artık

Gözlerin bir yeşil uçururum

İçine düşmemek için bana üzgün bakma

Ben hüzünleri biriktirirken

Sende pişmanlıkları biriktir

Yalnız iyi bil ki geleceksen eğer

Pişmanlıklarını alda gel

Yoksa bu limanda gemin kalkmaz

Seni bana getirmez

Beni mahkûm ederken hüznün derinliklerine

Uzaktaki şehrim uykuya dalmadan gel

Mehmet Aluç